ลูกเนตร 22 รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 141 / 188

ประโยค - จุดดุมสมณาและสาทิภา อรรถถาวะพระวินีย องฅวรรค วรรคา - หน้า 621 ผู้บรรลุปฏิสัทภิภา ในดิสสมาวิเวียและจิตตลบรรพเป็นต้น (เคย) รับแล้ว อย่างที่เป็นภาคันธิกะแม่สั่งอัปปิทานุปชัยฏิความสามารถฉันได้

เนื้อหาประกอบด้วยข้อสังเกตเกี่ยวกับการถวายอาหารและสิ่งของแก่พระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา อธิบายถึงการถวายบาตรและสิ่งที่จำเป็นโดยยึดความเหมาะสม เช่น ขนมที่มีรสอร่อยและการแจกรับฟังธรรม โดยยกตัวอย่างการถวายของแ

ประโยค - จุดดอกสมุนไพรสาก้า อรรถถกพระวินัย อง์วรรณ วรรณา - หน้าที่ 632 บทว่า เศษสมา [ว่าด้วยสงฆราช] ขอว่า เอกโต อุปัติ เอกโต มีความว่า ในฝ่ายธรรมวินัย มีรูปเดียว ขอว่า เอกโต เทว ความว่า ในฝ่ายอรรถวินั

บทนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับการสื่อสารและความสัมพันธ์ในสงฆ์ รวมถึงคุณลักษณะของธรรมวินัยที่พระพุทธเจ้าทรงสอน เช่น การทำสมงาม การประกาศเกณฑ์ต่างๆ และการรักษาความสัมพันธ์ในกลุ่มสงฆ์ ความหมายของ 'เอกโต' และ 'อ

ประโยค - จุดดุลสมดุลปลาสากา อรถถตาพระวันอูจรรา วรรณะ - หน้าที่ 645 มืออย่างใจ พึงรับข้าวสุขภาพประมาณอย่างนั้น คำว่า "ท่านจงได้กล่าวถึงเท่า ๆ กัน" นี้ อันพระเถระพึงกล่าว ในแนบใสเป็นอย่างเดียวหามิได้ แม

บทนี้กล่าวถึงหลักธรรมการแบ่งปันอาหารในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในการแบ่งปันอาหารให้ภิกษุ ตามความเหมาะสม และในกรณีต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นจากการให้หรือการรับอาหาร ความสำคัญของการมีจิตใจที่ดีในการแบ่งปัน การให้แล

ประโยค - ปญฺญา สมิงดา อธิษฐานพระวินัย ปริวาร วัณณา - หน้าที่ 733 บทว่า อนุกาติสมมุตา ได้แก่ 2 สิกขาบทที่พระผู้มีพระ- ภาคว่าสำว่า "ภิกษุบิดใด มีพรซาข่อย่อน ๑๒ พึงเป็นอุปณะย ยานสงฆมานำให้ อุปสมบท ๑ ภิก

บทความนี้กล่าวถึงสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคได้กำหนดเกี่ยวกับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงรายละเอียดต่างๆ ของการนำเสนอสิกขาบทประเภทต่างๆ และความสำคัญในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ในสองบทที่เ

ประโยค - ปัญญา สมันดุลจิต ถวายพระวัน วิริยะ วันนา - หน้าที่ 857 ในอนุโมทวีณี ที่สงฆ์ให้แล้วแก่กุฎิผู้นี้ก็ดี ในศาสาปิลสกา อนุสงฆ์ให้แล้วแก่กุฎิผู้นี้บาปแน่นก็ดี มีนายเหมือนกัน สองมากว่า ติดตาภารํ องก

บทความนี้กล่าวถึงการอธิกรณ์ในบริบทของพระพุทธศาสนาและการพัฒนาจิตใจผ่านการแสดงธรรม โดยสำรวจความสำคัญของการออกจากความอสุราและการทำความดีในกุฎิ พร้อมทั้งบรรยายถึงกุฎิที่ศึกษาและปฏิบัติธรรมในลักษณะต่าง ๆ เ

ประโยค - ปัญญามีตนปลาทากา อรรถถคพระวันนิ ปวีร วัดนา - หน้าที่ 911 ถามว่า "ภูกุผสมพึ่งทำกรรมแก่กุษณีผู้ประกอบด้วยองค์เท่าไร พระเจ้าขา?" บทว่า น สกุณฑูปโพ มีความว่า ไม่ควรถ่ามเรื่องราวต่างโดยเรื่องควร

บทความสำรวจแนวคิดเกี่ยวกับปัญญาที่มีอยู่ในธรรมวินัย โดยใช้คำสอนจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับองค์ประกอบของความรู้และปัญญาที่เป็นบรรลุญาณแตกฉาน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการใช้สติในกระบวนการพิจารณาจิต ทำใ

ประโยค - ปัญหามดปากกิลา อรรถกถาพระวินัย ปวราว วัดณานา - หน้าที่ 949 จริงอยู่ อฏิพบุคคลเหล่านั้น ทั้ง ๑๑ จำพวก ต้องปราจะสมาชิกในเพศ คณะสังแล้วแท้ บ่าว่าว่า ได้แก่ ไม่บอกก็ว่าว่า หลายบบท คิริ โนะ จ ปร ภ

ปัญหามดปากกิลาในอรรถกถาพระวินัยสำรวจแนวทางและเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกในเพศคณะสงฆ์ โดยเฉพาะการอยู่ร่วมกันในกุฏิและข้อบังคับต่าง ๆ ที่นำมาซึ่งการพิจารณา ทำให้เกิดความเข้าใจในข้อปฏิบัติ เช่น เมื่ออ

ประโยค - ปัญจมสนืตปลากกา อรรถกถาพระเวสวัณ ปิติรว วัดนา - หน้าที่ 955 กะเทียม โภชนะประดิษฐิ และกัปปิยมังสที่เหลือ แล้วกลืนกิน กล่าวว่า เอก โอปสมุนโณ เอก อนุปสมุนโณ เป็นต้น ตรัสหมายถึงรูปไปออกก雅 ถ้ากว

เนื้อหาในบทนี้อธิบายถึงความหมายที่เกี่ยวข้องกับกิริยาของผู้ใช้และอิทธิพลของกรรมที่เกิดขึ้นจากการกระทำที่มีอำนาจ ขอให้ระลึกถึงคำสอนที่กล่าวถึงบ้าง แม้หลังจากอาบัติก็ต้องมีการรับรู้ และความเข้าใจในบริโภ

ประโยค - ปัญญามัสสัญปลาทากา อรรถถภพระวันยัน ปฏิวัติ วันฉนาน - หน้าที่ 971 รูป ผู้เข้ากรรม คือ ผู้ควร ผู้สมควร ได้แก่เป็นเจ้าของแห่งกรรม กรรมนัน เว้นพวกเธอเสีย ย่อมทำไม่ได้ ฉะนั้นก็จะดี ปราศจากวิธีดี ข

บทความนี้แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมและผู้ที่สมควรเข้าร่วมในกรรม จากนั้นอธิบายประเภทต่าง ๆ ของกรรมที่มีอยู่ในพระพุทธศาสนา เช่น อปลโลกนมม์ ที่อ้างถึงหลักการในการกระทำทางจิตกรรมและลักษณะของกรรมที่สามารถแบ่งแย

ประโยค ๕- มงคลคุณะนี้ (ฐิติ ใบ ภาโค)- หน้าที่ ๒๔๖ อุตริจฉามโน ปุกโล อติ โลมก จ อติ โลมเทน จ ยก อ๋ อิสติภุญ ราชติยา ปรีติใน เอว อุตา หายติติ ๓๓๓ โส ติโ คิโ คุไร ยกโภ อรัญ ญสติวา ปิฎ อจุเมนะ คนฃวา รุขัง

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับมงคลคุณะที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตใจและการดำเนินชีวิต โดยเน้นถึงการมีจิตใจที่มั่นคงและความเข้าใจในสิ่งต่างๆ ซึ่งจะช่วยให้เราอยู่ในสถานะที่ดีและมีความสุข เทคนิคต่างๆ ที่กล่าว

ประโยค ๕๕ - มังกรติ๊กตา โปนี้นีแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๓๘ ธรรมบท เรื่องพระพาหรมณิเทพสุกกู ในอรรถกถาอันนิทนาม อังกุตตร-นิทาน ก็คีงรวมเข้าในอีรวาท [เรื่องพระเวสสอโลปลามารค] [๓๓] ในระหว่างทางไปบานครูชเน

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับพระพาหรมณิเทพสุกกูในอรรถกถาอันนิทนาม อังกุตตร-นิทาน โดยบรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางไปยังบานครูชเน พร้อมกับเรื่องราวของเศรษฐีที่มี 2 คน ซึ่งแต่ละคนมีลักษณะเฉพาะ

ประโยค ๕ - มังคลดาฯนี้เป็นแปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๒๓ [๑๐๒] ก็ภาราชสูตรนั้น เข้าว่า "สองบทว่า อุณฑ วาระ คือ ลิ้น ๙ ครั้งอย่างนี้ คือ ในถงเดือนหนึ่ง ๕ ครั้ง ในถงเดือน นอกนี้ก็อย่างนั้น บทว่า อิธิคุณหมุนติ แ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์และตีความสาระสำคัญจากภาราชสูตร โดยพบว่ามีการพูดถึงความสำคัญของคำบาลีและการตั้งใจในการปฏิบัติในหลักธรรมคำสอน การศึกษาและการรำลึกถึงความรู้ที่มีค่าในพระสูตรเพื่อพัฒนาจิตใจและค

ประโยค - มังคลัตถทีปิ้นแปล เล่น ๕ หน้าที่ 6 อินทรีย์ทั้งหลาย." ปรกานวิสาส์สัอวิสุทธิธรรมว่า "หลายทว่า จะญาณ รูป ทีสิขวาม ความว่า เห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์ซึ่งสามารถในการเห็นในอัน ได้ไวหารว่า จัก

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอินทรีย์และญาณในพุทธศาสนา โดยเน้นการเห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์และความสัมพันธ์กับกิเลส นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับตำแหน่งและบทบาทของอินทรีย์ที่มีอิทธิพลต่อ

ประโยค - มังคลัตถีเป็นสมอเล่ม ๕ หน้าที่ 106 จิตที่ตั้งมั่น (คงที่) หลุดผ่านแล้ว ของพระอริย-สาวกนั้น ผู้ฝึกที่ พิจารณาเห็น (ความเกิด) และความเสื่อม ให้หวั่นไหวไปไม่ได้ ฉะนั้น คำนั้น ท่านพระโสณเถระ เมื

เนื้อหาว่าด้วยจิตที่ตั้งมั่นและการเรียนรู้ของพระอริยสาวกในด้านการมองเห็นความเกิดและความเสื่อมของจิต โดยท่านพระโสณเถระ และอ้างอิงจากพระสูตรต่างๆ เช่น อุตตนิยบท เพื่อเน้นถึงความสำคัญของการฝึกปฏิบัติธรรม

ประโยค - มังกรลักษณ์นี้เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า 147 (เป็นอุทาหรณ์) :- [เรื่องพระเจ้าบายสี] เมื่อพระผู้มีพระภาคปริมาณแล้ว เมือพระเกษังหลาว อันพระมหากษัตริย์เลือกคัดเอาไว้ เพื่อสั่งคายนาระธรรมวัน และเมื่อพ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเจ้าบายสีที่ตรัสไม่มีปรโลกในบริบทของการสนทนาระหว่างพระองค์กับพระเกษ พระวิญญาณและแนวทางปฏิบัติต่างๆ ด้วยกฎเกณฑ์และคำสอนในสมัยนั้น ยกตัวอย่างเรื่องราวที่เกี่ยวโยงกับพระราชาและพระสงฆ์

ประโยค๕- มั่งคลาดนี้เป็นแฉเล่ม ๔- หน้าที่ 75 ของตนให้ย่อยับ ไปเพราะโลกจั ด เหมือนพระราชญาณปรา นะจันทกินนิรี เสื่อมแล้วจากพระนางอิสฎภราชเทวัญนั้น." ภูก่าววังกั้นว่า " บทว่า อตุวุจิญ คำว่า ปราณกาน กคื

เนื้อหานี้แสดงถึงการวิเคราะห์และการเข้าใจคำประพันธ์ในพระไตรปิฎก โดยนำเสนอความหมายของคำว่า อตุวุจิญ และ ปราณกาน รวมถึงความสำคัญของการมีประโยชน์แก่ตนและการเสื่อมจากคุณธรรม การอรรถกถายังอธิบายถึงข่าวสารใ

ประโยค๕- มังคลิตคล้ายนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 95 สามเณร อาตมภาพถวายสัตย์เหล่านี้ แก่สมภารมิผู้ร่วมอุปชามะกัน. พระราชา ข้าพเจ้าอวยเวรแม่นอีก. สามเณร อาตมภาพถวายสัตย์เหล่านี้แก่มงคลสูงม์. พระราชา ข้าพเจ้า

บทความนี้นำเสนอการสนทนาเชิงลึกระหว่างสามเณรและพระราชา ซึ่งเปิดเผยถึงคำสัตย์ที่สามเณรได้กล่าวในฐานะผู้อุปชามะ ตลอดทั้งความเชื่อมั่นในพรมณีที่เกี่ยวข้องกับการให้บริโภคและการถวาย ในสถานการณ์ที่พระสงฆ์ต้อ

ประโยค ๕๙- ม้างดึกดำบรรพ์ เล่ม ๔ - หน้า 99 เรื่องกัณหาดาบ มาในกัณหาดาบ ในสกนิบาต เรื่องผู้มักน้อยในปัจจัย จบ [๔๕๕] อรรถกถากฤษฎสูตรว่า "ภิญญาผู้มีความน้อยใน ฤดูกาล ย่อมไม่ให้ชม่นอื่นรู้ว่า ตรณิษฐ์ฤด

เนื้อหาภายในหน้า 99 ของเล่ม 4 ของเรื่องกัณหาดาบ กล่าวถึงการสอนทางธรรมในบริบทของพระเถระพี่น้องและความสำคัญของฤดูกาลในพระธรรม มีการกล่าวถึงนโยบายและการกระทำที่ปรากฏในอรรถกถาเอกนิบาต ต้องครรนิกายและครรนิ

ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานีป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๔๘ ในเวลายังไม่พบคำแผนแล้ว ย่อมไปยังภูของพระอนุรุทธเถระ พระเถระแม่ทับ ๓ นั่งในที่นั้นแล้ว ถามปัญหากันและกัน ในปฏิฐ ๓ ปฏิฐใดปฏิฐหนึ่ง แย่ปัญหากันและกัน เม

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการฟังธรรมในวันสำคัญ และการสนทนาของพระเถระ ๓ รูป โดยเน้นว่าการฟังธรรมมีความสำคัญในการบรรเทาความสงสัยของบุคคล เมื่อพระอนุรุทธเถระได้สอนพระเถระแม่ทับ ๓ ในการถามตอบปัญหา เพื่อทำความเข

ประโยค๕- มังกรคติที่เป็นฉบับ เล่ม ๔ - หน้า 189 พระเถร พิจารณาศิล ตังแต่นั้นโรงเป็นที่อุปสมบท ให้มีชื่อเกิดขึ้นว่า "เราเป็นผู้มีศิลบริสุทธิ์" พินิจเข้าสู่ไปสู่แผ่นดินพร้อมกับการเกิดขึ้นแห่งจิต พระเถร

พระเถรได้พิจารณาศิลและอุปสมบทเข้าใจว่าเป็นผู้มีศิลบริสุทธิ์ สร้างความมั่นใจจนสามารถเจริญวิปัสสนาได้จนถึงพระอรหันต์ โดยไม่หวั่นเกรงต่อความตาย มีการแสดงถึงความสุขที่มีในใจเมื่อได้พบการบรรลุธรรมและความบร